This translation is community contributed and may not be up to date. We only maintain the English version of the documentation. Read this manual in English
Fonty służą do renderowania tekstu w komponentach Label oraz węzłach tekstowych GUI. Defold obsługuje kilka formatów plików fontów:
Zarówno starszy, jak i pełny system układu tekstu obsługują kontury TrueType oraz kontury OpenType CFF1/CFF2, w tym generowanie w czasie działania z zasobów .ttf i .otf.
Informacje o stylizowaniu poszczególnych fragmentów tekstu oraz pracy z odnośnikami i obrazami osadzonymi w tekście znajdziesz w instrukcji znaczników tekstu formatowanego.
Dla fontów TrueType i OpenType właściwość Mode wybiera sposób renderowania glifów:
Nowo tworzone zasoby fontów używają trybu Vector i generowania glifów Dynamic. Istniejące zasoby zachowują tryb Bitmap lub SDF. Źródła BMFont zawsze używają dostarczonej bitmapy.
Tryb Vector wymaga obsługi tekstur RGBA16F i R32UI i nie jest obsługiwany w OpenGL ES 2 ani WebGL 1. Dla nieobsługiwanych adapterów graficznych używaj fontów Bitmap lub SDF i pasujących materiałów; nie ma automatycznego przełączania z Vector na SDF. Konfigurację opisuje sekcja Fonty wektorowe.
Właściwość Glyph Generation wybiera moment generowania danych glifów każdego fontu:
.ttf lub .otf nie jest dołączany do paczki do generowania w czasie działania..ttf lub .otf i generuje glify na żądanie w czasie działania. Prewarm Text przygotowuje glify podczas ładowania fontu. Pozostałe glify mogą być generowane później według potrzeb.Fonty SDF i Vector obsługują obie opcje. Fonty Bitmap i źródła BMFont używają generowania Static. Każdy zasób fontu jest konfigurowany niezależnie, więc projekt może łączyć fonty Static i Dynamic.
Generowanie dynamiczne może zmniejszyć rozmiar paczki i zużycie pamięci w czasie działania, szczególnie dla fontów z dużym zestawem znaków. Wymaga pełnego systemu układu tekstu w silniku; zobacz Włączanie generowania fontów w czasie działania.
Runtime fonts mają też tę zaletę, że obsługują pełny układ tekstu, np. right-to-left. Obecnie używamy bibliotek HarfBuzz, SheenBidi, libunibreak oraz SkriBidi.
Zobacz Włączanie runtime fonts
Edytor używa mechanizmu renderowania fontów silnika do podglądu fontów i tekstu w scenach. Kształtowanie tekstu i układ od prawej do lewej wymagają fontów generowanych w czasie działania oraz opcji Use full text layout system w manifeście aplikacji. Dla fontów przygotowywanych offline podgląd uwzględnia ustawienia Characters i All Chars fontu.
Format pliku .fontc jest też znany jako font collection, czyli kolekcja fontów. W trybie offline jest z nim powiązany tylko jeden font.
W przypadku runtime fonts możesz powiązać z kolekcją fontów więcej niż jeden plik fontu (.ttf lub .otf).
Dzięki temu można używać kolekcji fontów podczas renderowania wielu tekstów w różnych językach, a jednocześnie utrzymać niski ślad pamięciowy. Na przykład można załadować kolekcję z japońskim fontem, skojarzyć ten font z bieżącym głównym fontem, a następnie zwolnić japońską kolekcję fontów.
Aby utworzyć font do użycia w Defold, wybierz z menu File ▸ New..., a następnie Font. Możesz też right click w wybranym miejscu panelu Assets i wybrać New... ▸ Font.

Nadaj nowemu plikowi nazwę i kliknij Ok. Nowy plik otworzy się teraz w edytorze.
Przeciągnij font, którego chcesz użyć, do panelu Assets i upuść go w odpowiednim miejscu.
Ustaw właściwość Font na plik fontu. Dla źródła .ttf lub .otf wybierz Mode i Glyph Generation, a następnie skonfiguruj pozostałe właściwości według potrzeb. Dla generowania Dynamic wykonaj też konfigurację fontów generowanych w czasie działania.

W przypadku fontów Vector używaj Font Size komponentu Label lub węzła tekstowego GUI do zmiany wyświetlanego rozmiaru tekstu. Outline/Shadow Bitmap Size steruje rozdzielczością bitmap efektów niezależnie od rozmiaru wyświetlanego tekstu.
Dla fontów Bitmap i SDF ustaw Size w zasobie fontu, aby wybrać rozmiar generowanych glifów. Rozmiary BMFont pochodzą ze źródłowego pliku .fnt. Aby zmienić wyświetlany rozmiar tych fontów, skaluj komponent Label lub węzeł tekstowy GUI.
.fnt używany do wygenerowania danych fontu..ttf lub .otf: Bitmap, SDF albo Vector. Zastępuje dawną właściwość Output Format. Nie jest wyświetlana dla źródeł BMFont..ttf i .otf. Dla SDF, Vector i BMFont silnik Defold wybiera układ warstw automatycznie.
.fnt i nie można go tu edytować..ttf i .otf.Wbudowany shader fontów Bitmap obsługuje cienie w trybach renderowania Single Layer i Multi Layer. Dla generowanych fontów Bitmap używających Single Layer i niewymagających cieni własny materiał może używać /builtins/fonts/font-singlelayer.fp. Fonty SDF i Vector wymagają shaderów pasujących do ich trybu; zobacz Materiały fontów.
font.prewarm_text().Drukowalne znaki ASCII to: space ! “ # $ % & ‘ ( ) * + , - . / 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 : ; < = > ? @ A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z [ \ ] ^ _ ` a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z { | } ~
ERROR:RENDER: Out of available cache cells! Consider increasing cache_width or cache_height for the font.).
Jeśli ustawisz tę właściwość na 0, rozmiar cache zostanie dobrany automatycznie i może wzrosnąć maksymalnie do 2048x4096.
Używaj materiału pasującego do trybu fontu. Material zasobu fontu jest używany przez węzły tekstowe GUI. Komponenty Label mają osobną właściwość Material, która również musi pasować do fontu:
| Tryb lub źródło fontu | Materiał fontu dla tekstu GUI | Materiał komponentu Label |
|---|---|---|
| Bitmap | /builtins/fonts/font.material |
/builtins/fonts/label.material |
| SDF | /builtins/fonts/font-df.material |
/builtins/fonts/label-df.material |
| Vector | /builtins/fonts/font-vector.material |
/builtins/fonts/label-vector.material |
BMFont (.fnt) |
/builtins/fonts/font-fnt.material |
/builtins/fonts/label-fnt.material |
Zmiana Mode w edytorze fontów przełącza między odpowiadającymi wbudowanymi materiałami Bitmap, SDF i Vector, jeśli jeden z nich jest już przypisany do fontu. Własne materiały nie są zastępowane automatycznie. Sprawdź również właściwość Material komponentów Label korzystających z fontu.
Fonty wektorowe renderują kształty glifów z krzywych, dzięki czemu zachowują ostrość przy zmianie wyświetlanego rozmiaru tekstu. Aby skonfigurować font generujący glify w czasie działania:
.font, na przykład /fonts/ui.font, i wybierz źródło TrueType lub OpenType we właściwości Font. Do zwykłego tekstu możesz użyć wbudowanego /builtins/fonts/vera_mo_bd.ttf./builtins/fonts/font-vector.material. Są to wartości domyślne nowo tworzonych zasobów fontów./builtins/fonts/label-vector.material. Ustaw Font Size komponentu lub węzła na żądany rozmiar wyświetlania.Kształty glifów Vector używają tekstur krzywych, ale włączone obrysy i cienie nadal generują dane bitmapowe SDF i zajmują pamięć tekstury cache glifów. Outline/Shadow Bitmap Size ustala rozdzielczość bitmapy niezależnie od Font Size etykiety lub węzła tekstowego GUI. Ustaw Outline Alpha i Shadow Alpha na 0, gdy te efekty nie są potrzebne, aby uniknąć generowania ich danych bitmapowych.
Fonty Vector mogą renderować kolorowe emoji COLRv1, w tym kolory palety oraz gradienty liniowe i promieniste. Tryby Bitmap i SDF nie renderują kolorów COLRv1. Użyj powyższej konfiguracji Dynamic Vector, a następnie dodaj font emoji COLRv1 jako font zapasowy do kolekcji. Zwykły tekst nadal korzysta z oryginalnego fontu.
Na przykład skopiuj font Noto Color Emoji COLRv1 do projektu jako /fonts/NotoColorEmoji-Regular.ttf. Wybierz wersję COLRv1: inne fonty emoji mogą używać odmiennego formatu kolorów nawet wtedy, gdy nazwa ich pliku kończy się na .ttf.
Dopisz /fonts/NotoColorEmoji-Regular.ttf do Project ▸ Custom Resources w game.project. Jeśli nie ma innych zasobów niestandardowych, ustawienie wygląda tak:
[project]
custom_resources = /fonts/NotoColorEmoji-Regular.ttf
Ścieżka fontu zapisana w Lua nie powoduje dołączenia pliku fontu do paczki. Custom Resources udostępnia ten font źródłowy funkcji font.add_font(), która ładuje go przez system zasobów. Przy ładowaniu z paczki przekaż ścieżkę fontu źródłowego jako ciąg znaków.
Dodawaj font zapasowy tylko raz dla współdzielonego zasobu fontu. Zmiana wpływa na każdą etykietę i węzeł tekstowy GUI korzystający z tego fontu, a dwukrotne dodanie tego samego fontu zapasowego powoduje błąd. Jeśli używasz przykładu etykiety i przykładu GUI z tym samym .font, skoordynuj inicjalizację, aby font zapasowy został dodany raz, zanim którykolwiek przykład przygotuje lub wyświetli tekst. Przykłady przygotowują cały tekst po dodaniu fontu zapasowego i wyświetlają go po pomyślnym wywołaniu zwrotnym.
Fonty typu Distance field przechowują w teksturze odległość do krawędzi glifu zamiast danych bitmapowych. Gdy silnik renderuje taki font, potrzebny jest specjalny shader interpretujący dane odległości i używający ich do rysowania glifu. Fonty typu Distance field są bardziej zasobożerne niż fonty bitmapowe, ale zapewniają większą elastyczność skalowania.

Wybierz SDF w Mode oraz Static albo Dynamic w Glyph Generation. Używaj /builtins/fonts/font-df.material dla fontu i /builtins/fonts/label-df.material dla komponentów Label albo własnych materiałów obsługujących dane pola odległości.
Oprócz generowanych bitmap Defold obsługuje także wstępnie przygotowane fonty bitmapowe w formacie BMFont. Taki font składa się z arkusza fontu PNG zawierającego wszystkie glify. Dodatkowo plik .fnt zawiera informacje o położeniu każdego glifu na arkuszu, a także o jego rozmiarze i kerningu. Pamiętaj, że Defold nie obsługuje wersji XML formatu .fnt, używanej przez Phaser i niektóre inne narzędzia.
Tego typu fonty nie dają poprawy wydajności względem fontów bitmapowych generowanych z plików TrueType albo OpenType, ale mogą zawierać dowolną grafikę, kolorowanie i cienie bezpośrednio w obrazie.
Dodaj wygenerowane pliki .fnt i .png do projektu Defold. Pliki te powinny znajdować się w tym samym folderze. Utwórz nowy plik fontu i ustaw Font na plik .fnt. Defold używa dostarczonej bitmapy i odczytuje jej rozmiar z pliku .fnt. Mode i Glyph Generation nie są wyświetlane dla źródeł BMFont.
Aby utworzyć BMFont, potrzebujesz narzędzia, które potrafi wygenerować odpowiednie pliki. Dostępnych jest kilka opcji:

Ustaw Material fontu na /builtins/fonts/font-fnt.material. Dla komponentów Label używaj /builtins/fonts/label-fnt.material.
Zasadniczo fonty bitmapowe sprawdzają się najlepiej wtedy, gdy font nie jest skalowany. Są też szybsze w renderowaniu na ekranie niż fonty typu distance field.
Fonty typu Distance field bardzo dobrze znoszą powiększanie. Fonty bitmapowe natomiast są po prostu obrazami pikselowymi, więc przy skalowaniu ich piksele rosną razem z fontem, co powoduje blokowe artefakty. Poniżej znajduje się przykład fontu o rozmiarze 48 pikseli, powiększonego 4 razy.

Podczas zmniejszania tekstury bitmapowe można ładnie i wydajnie skalować w dół oraz wygładzać przez GPU. Font bitmapowy lepiej zachowuje też kolor niż font typu distance field. Oto zbliżenie tego samego przykładowego fontu o rozmiarze 48 pikseli, zmniejszonego do 1/5 oryginalnego rozmiaru:

Fonty typu Distance field muszą być renderowane do docelowego rozmiaru wystarczająco dużego, aby pomieścić informacje o odległości opisujące krzywizny glifów. Poniżej pokazano ten sam font co wyżej, ale w rozmiarze 18 pikseli i powiększony 10 razy. Widać wyraźnie, że to za mały rozmiar, aby poprawnie zakodować kształty tego kroju pisma:

Jeśli nie chcesz obsługi cienia ani obrysu, ustaw ich odpowiednie wartości alfa na zero. W przeciwnym razie dane cienia i obrysu nadal będą generowane i zajmą niepotrzebnie pamięć. W trybie Vector wyłączenie obu efektów zapobiega generowaniu ich danych bitmapowych; kształty glifów nadal używają danych krzywych.
Zasoby fontów Bitmap i SDF używają podczas działania tekstury cache glifów oraz danych fontu. Fonty Vector przechowują kształty glifów jako dane krzywych i używają cache bitmap dla włączonych efektów obrysu i cienia. Opisany poniżej układ tekstury dotyczy fontów Bitmap i SDF.
Podczas renderowania tekstu w runtime silnik najpierw przechodzi po glifach, które mają zostać wyrenderowane, i sprawdza, które z nich są dostępne w pamięci podręcznej tekstury. Każdy brakujący glif powoduje przesłanie do tekstury danych bitmapowych przechowywanych w danych fontu.
Każdy glif jest wewnętrznie umieszczany w cache zgodnie z linią bazową fontu, co umożliwia obliczanie lokalnych współrzędnych tekstury glifu wewnątrz odpowiadającej mu komórki cache bezpośrednio w shaderze. Dzięki temu można dynamicznie uzyskiwać pewne efekty tekstowe, takie jak gradienty albo nakładki tekstur. Silnik udostępnia metryki cache shaderowi przez specjalną stałą shadera texture_size_recip, która zawiera następujące informacje w komponentach wektora:
texture_size_recip.x to odwrotność szerokości cachetexture_size_recip.y to odwrotność wysokości cachetexture_size_recip.z to stosunek szerokości komórki cache do szerokości całego cachetexture_size_recip.w to stosunek wysokości komórki cache do wysokości całego cacheNa przykład, aby wygenerować gradient w shaderze fragmentu, wystarczy napisać:
float horizontal_gradient = fract(var_texcoord0.y / texture_size_recip.w);
Więcej informacji o uniformach shaderów znajdziesz w Shader manual.
Generowanie w czasie działania jest konfigurowane osobno dla każdego zasobu fontu:
.font i wybierz źródło TrueType (.ttf) lub OpenType (.otf).font.prewarm_text() i poczekaj na wywołanie zwrotne przed wyświetleniem.Nowe zasoby fontów już używają trybu Vector i generowania Dynamic, ale nadal wymagają powyższej konfiguracji manifestu aplikacji.
Fonty Dynamic generują glify wymagane przez Prewarm Text podczas ładowania fontu. Pole jest interpretowane jako tekst do ułożenia, więc pamięć podręczna jest przygotowywana dla glifów potrzebnych temu tekstowi. All Chars nie jest dostępne dla fontów Dynamic.
Możesz też wywołać font.prewarm_text(font_collection, text, callback) dla fontu Dynamic. Wywołanie zwrotne informuje, kiedy wszystkie brakujące glify zostaną dodane do cache i można bezpiecznie wyświetlić tekst. Tej funkcji nie można używać z fontami Static.
Dla fontów Dynamic można dodawać i usuwać fonty źródłowe (.ttf lub .otf) z kolekcji fontów.
Jest to przydatne, gdy duży font podzielono na kilka plików dla różnych zestawów znaków (np. CJK).
Dodanie fontu do font collection nie powoduje automatycznego załadowania ani wyrenderowania wszystkich glifów.
function init(self)
-- Pobierz docelową kolekcję fontów.
self.font_collection = go.get("#label", "font")
-- Pobierz pierwszy font przypisany do kolekcji wybranego języka.
local language_collection = go.get("localization_japanese#label", "font")
local font_info = font.get_info(language_collection)
self.language_ttf_hash = font_info.fonts[1].path_hash
-- Powiąż go z kolekcją docelową i zwiększ jego licznik referencji.
font.add_font(self.font_collection, self.language_ttf_hash)
end
function final(self)
-- Usuń powiązanie i zwolnij referencję do fontu.
font.remove_font(self.font_collection, self.language_ttf_hash)
end
Aby poprawnie wyświetlić tekst przy użyciu runtime font, glify muszą zostać rozwiązane. font.prewarm_text() robi to za ciebie.
Jest to operacja asynchroniczna. Gdy się zakończy i otrzymasz callback, możesz bezpiecznie przejść do wyświetlenia dowolnej wiadomości zawierającej te glify.
Jeśli cache glifów się zapełni, najstarszy glif zostanie z niego usunięty.
font.prewarm_text(self.font_collection, info.text, function (self, request_id, result, err)
if result then
print("PREWARMING OK!")
go.set(self.label, "text", info.text)
else
print("Error prewarming text:", err)
end
end)