انتقال به فضای نام مرورگر

از Chrome 148، همه میاناهای برنامه‌سازی کاربردی «افزونه Chrome» علاوه‌بر فضای نام chrome موجود، در فضای نام browser نیز دردسترس هستند. برای مثال، browser.tabs.create({}) و chrome.tabs.create({}) معادل هستند.

فضای نام هرجا که بتوانید APIهای افزونه را فراخوانی کنید دردسترس است، ازجمله اسکریپت‌های محتوا، سرویس‌ورکرها، و اسناد خارج‌از صفحه. این به همان اشیای میانای برنامه‌سازی کاربردی chrome اشاره می‌کند، بنابراین chrome.tabs === browser.tabs.

فضای نام browser از کار در گروه انجمن WebExtensions‏ (WECG)، یک گروه انجمن W3C که در آن فروشندگان مرورگر در استانداردهای افزونه مشترک همکاری می‌کنند، حاصل می‌شود. جای‌نام chrome ازبین نمی‌رود؛ هر دو جای‌نام به کار خود ادامه خواهند داد.

تصمیم بگیرید که آیا فضای نام مرورگر را اتخاذ کنید یا نه

اگر از webextension-polyfill استفاده می‌کنید، قبل‌از تغییر هر چیز دیگری، به نکته‌ای برای کاربران polyfill بروید - پاسخ برای شما متفاوت است.

اگر درحال ساختن افزونه جدیدی هستید، minimum_chrome_version را روی "148" تنظیم کنید و بدون قیدوشرط از browser استفاده کنید؛ می‌توانید خواندن را در اینجا متوقف کنید. بقیه این بخش برای افزونه‌های موجود است که تصمیم می‌گیرند چگونه سازگار شوند.

بررسی کنید کاربران از کدام نسخه‌های Chrome استفاده می‌کنند

اگر افزونه‌ای دارید، قبل‌از تغییر دادن، بررسی کنید که کاربران شما از کدام نسخه‌های Chrome استفاده می‌کنند. ‫Chrome به‌طور خودکار به‌روز می‌شود، اما برخی‌از کاربران به‌روزرسانی‌ها را غیرفعال می‌کنند و برخی دیگر از دستگاه‌های قدیمی‌تری استفاده می‌کنند که نمی‌توانند جدیدترین نسخه را اجرا کنند. با داده‌های تجزیه‌وتحلیل خودتان تأیید کنید. اگر هنوز تجزیه‌وتحلیل را راه‌اندازی نکرده‌اید، برای شروع به پایش عملکرد افزونه با Google Analytics 4 مراجعه کنید.

از آنجا، یکی از این مسیرها را انتخاب کنید:

پذیرفتن بدون قیدوشرط

minimum_chrome_version را در مانیفست خود تنظیم کنید و از browser بدون قیدوشرط استفاده کنید - نیازی به محافظ زمان اجرا نیست:

{
  "minimum_chrome_version": "148"
}

هنگام افزایش minimum_chrome_version، از عرضه گام‌به‌گام استفاده کنید. اگر مشکلی پیش آمد، می‌توانید در «نت‌بازار Chrome» افزونه‌تان را به نسخه قبلی برگردانید.

استفاده از محافظ زمان اجرا

تکه‌کد زیر را در اوایل کد راه‌اندازی افزونه‌تان قبل‌از ارجاع به browser در هر جای دیگری اضافه کنید:

if (!globalThis.browser) {
  globalThis.browser = chrome;
  // Consider firing an analytics event here to measure how often
  // your users hit this fallback path.
}

این کار باعث می‌شود browser در نسخه‌های قبلی نام مستعاری برای chrome باشد، بنابراین بقیه کد شما می‌تواند بدون قیدوشرط از browser استفاده کند.

نکته‌ای برای کاربران شبیه‌ساز مرورگر

اگر افزونه شما از webextension-polyfill استفاده می‌کند، در Chrome نسخه ۱۴۸ و جدیدتر به no-op تبدیل می‌شود. شبیه‌ساز مرورگر از بسته‌بندی صرف‌نظر کرد زیرا browser ازقبل تعریف شده بود، با این فرض که مرورگر میزبان ازقبل «میانای برنامه‌سازی کاربردی» را ارائه کرده است.

تلاش قبلی برای ارسال فضای نام در Chrome 136 به‌دلیل زیر لغو شد: با تعریف جدید browser، شبیه‌ساز مرورگر دیگر بسته‌بندی نمی‌کرد، اما browser.runtime.onMessage در Chrome هنوز از شنوندگان برگرداننده وعده که شبیه‌ساز مرورگر ارائه می‌کرد پشتیبانی نمی‌کرد. افزونه‌هایی که به آن الگو متکی بودند ازکار افتادند. ‫Chrome 148 فضای نام و شنوندگان بومی برگرداننده وعده را باهم ارائه می‌کند تا از این فاصله جلوگیری شود.onMessage

وقتی پایگاه کاربرتان به Chrome 148 منتقل شد، می‌توانید وابستگی شبیه‌ساز مرورگر را بردارید.

ویژگی‌های دیگر

پاسخ‌های غیرهمگام در runtime.sendMessage

در Chrome 148، شنوندگان runtime.onMessage می‌توانند مستقیماً Promise را برگردانند تا پاسخ ناهمگام ارسال کنند. این ویژگی چه بااستفاده از chrome.* و چه بااستفاده از browser.* تماس بگیرید کار می‌کند.

قبلاً تنها راه پاسخ دادن به‌صورت ناهمگام، برگرداندن یک true تحت‌اللفظی از شنونده و فراخوانی sendResponse در زمان دیگری بود:

// Old pattern - requires returning true to keep the channel open
chrome.runtime.onMessage.addListener((message, sender, sendResponse) => {
  fetch('https://example.com')
    .then(response => sendResponse({ statusCode: response.status }));

  return true; // keeps the message channel open for the async response
});

اکنون می‌توانید مستقیماً یک Promise را برگردانید (یا از تابع async استفاده کنید):

// New pattern - return a promise or use async/await
browser.runtime.onMessage.addListener(async (message, sender) => {
  const response = await fetch('https://example.com');
  return { statusCode: response.status };
});

الگوی return true همچنان کار می‌کند، بنابراین نیازی به تغییر کد موجود نیست.