Aplikacja na Androida ulega awarii, gdy następuje nieoczekiwane zamknięcie spowodowane nieobsługiwanym wyjątkiem lub sygnałem. Aplikacja napisana w języku Java lub Kotlin ulega awarii, jeśli zgłosi nieobsługiwany wyjątek reprezentowany przez klasę Throwable. Aplikacja napisana w kodzie maszynowym lub w języku C++ ulega awarii, jeśli podczas jej wykonywania wystąpi nieobsługiwany sygnał, np. SIGSEGV.
Gdy aplikacja ulega awarii, Android kończy jej proces i wyświetla okno z informacją, że aplikacja przestała działać, jak pokazano na rysunku 1.
Aplikacja nie musi być uruchomiona na pierwszym planie, aby ulec awarii. Każdy komponent aplikacji, nawet taki jak odbiornik komunikatów czy mechanizm dostarczania treści, który działa w tle, może spowodować awarię aplikacji. Takie awarie często dezorientują użytkowników, ponieważ nie korzystali oni aktywnie z aplikacji.
Jeśli aplikacja ulega awariom, możesz skorzystać z informacji na tej stronie, aby zdiagnozować i rozwiązać problem.
Diagnozowanie awarii
Gdy dowiesz się, że aplikacja zgłasza awarie, musisz je zdiagnozować. Rozwiązywanie problemów z awariami może być trudne. Jeśli jednak uda Ci się zidentyfikować główną przyczynę awarii, najprawdopodobniej znajdziesz też rozwiązanie.
Istnieje wiele sytuacji, które mogą spowodować awarię aplikacji. Niektóre przyczyny są oczywiste, np. sprawdzanie wartości null lub pustego ciągu znaków, ale inne są bardziej subtelne, np. przekazywanie nieprawidłowych argumentów do interfejsu API, a nawet złożone interakcje wielowątkowe.
Awarie na Androidzie powodują utworzenie zrzutów stosu, czyli zapisu sekwencji wywołań funkcji zagnieżdżonych w programie do momentu awarii. Zrzuty stosu awarii możesz wyświetlać w Android Vitals.
Jak odczytać zrzut stosu
Pierwszym krokiem do naprawienia awarii jest zidentyfikowanie miejsca, w którym ona występuje. Możesz użyć zrzutu stosu dostępnego w szczegółach raportu, jeśli korzystasz z Konsoli Play lub danych wyjściowych narzędzia logcat. Jeśli nie masz zrzutu stosu, musisz odtworzyć awarię lokalnie, ręcznie testując aplikację lub kontaktując się z użytkownikami, których dotyczy problem, i odtworzyć ją za pomocą logcat.
Poniższy log pokazuje przykład awarii w aplikacji napisanej przy użyciu Jetpack Compose:
--------- beginning of crash
AndroidRuntime: FATAL EXCEPTION: main
Process: com.android.developer.crashsample, PID: 3686
java.lang.NullPointerException
at com.android.developer.crashsample.ComposableSingletons$MainActivityKt.lambda$0(MainActivity.kt:27)
at androidx.compose.foundation.ClickableNode.handleUpEvent(Clickable.kt:958)
at androidx.compose.foundation.ClickableNode.onPointerEvent-H0pRuoY(Clickable.kt:895)
at androidx.compose.ui.input.pointer.Node.dispatchMainEventPass(HitPathTracker.kt:446)
at androidx.compose.ui.input.pointer.HitPathTracker.dispatchChanges(HitPathTracker.kt:181)
at androidx.compose.ui.input.pointer.PointerInputEventProcessor.process-BIzXfog(PointerInputEventProcessor.kt:118)
at androidx.compose.ui.platform.AndroidComposeView.dispatchTouchEvent(AndroidComposeView.android.kt:2650)
at android.view.ViewGroup.dispatchTouchEvent(ViewGroup.java:2969)
at android.app.Activity.dispatchTouchEvent(Activity.java:4683)
at android.os.Looper.loop(Looper.java:398)
at android.app.ActivityThread.main(ActivityThread.java:9569)
at java.lang.reflect.Method.invoke(Native Method)
at com.android.internal.os.ZygoteInit.main(ZygoteInit.java:918)
Zrzut stosu zawiera 2 informacje, które są kluczowe dla debugowania awarii:
- Typ zgłoszonego wyjątku.
- Sekcja kodu, w której występuje wyjątek.
Typ zgłoszonego wyjątku zwykle bardzo dobrze wskazuje, co poszło nie tak. Sprawdź, czy jest to IOException, OutOfMemoryError czy coś innego, i znajdź dokumentację dotyczącą klasy wyjątku.
Klasa, metoda, plik i numer wiersza pliku źródłowego, w którym wystąpił wyjątek, są wyświetlane w drugim wierszu zrzutu stosu. Dla każdej wywołanej funkcji w kolejnym wierszu wyświetlana jest poprzednia lokalizacja wywołania (nazywana ramką stosu).
Przechodząc w górę stosu i analizując kod, możesz znaleźć miejsce, w którym przekazywana jest nieprawidłowa wartość. Jeśli Twój kod nie pojawia się w zrzucie stosu, prawdopodobnie w którymś miejscu przekazano nieprawidłowy parametr do operacji asynchronicznej. Często można dowiedzieć się, co się stało, analizując każdą linię zrzutu stosu, znajdując użyte klasy interfejsu API i sprawdzając, czy przekazane parametry były prawidłowe i czy wywołanie nastąpiło z dozwolonego miejsca.
Zrzuty stosu w przypadku aplikacji z kodem w językach C i C++ działają podobnie.
*** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** ***
Build fingerprint: 'google/foo/bar:10/123.456/78910:user/release-keys'
ABI: 'arm64'
Timestamp: 2020-02-16 11:16:31+0100
pid: 8288, tid: 8288, name: com.example.testapp >>> com.example.testapp <<<
uid: 1010332
signal 11 (SIGSEGV), code 1 (SEGV_MAPERR), fault addr 0x0
Cause: null pointer dereference
x0 0000007da81396c0 x1 0000007fc91522d4 x2 0000000000000001 x3 000000000000206e
x4 0000007da8087000 x5 0000007fc9152310 x6 0000007d209c6c68 x7 0000007da8087000
x8 0000000000000000 x9 0000007cba01b660 x10 0000000000430000 x11 0000007d80000000
x12 0000000000000060 x13 0000000023fafc10 x14 0000000000000006 x15 ffffffffffffffff
x16 0000007cba01b618 x17 0000007da44c88c0 x18 0000007da943c000 x19 0000007da8087000
x20 0000000000000000 x21 0000007da8087000 x22 0000007fc9152540 x23 0000007d17982d6b
x24 0000000000000004 x25 0000007da823c020 x26 0000007da80870b0 x27 0000000000000001
x28 0000007fc91522d0 x29 0000007fc91522a0
sp 0000007fc9152290 lr 0000007d22d4e354 pc 0000007cba01b640
backtrace:
#00 pc 0000000000042f89 /data/app/com.example.testapp/lib/arm64/libexample.so (com::example::Crasher::crash() const)
#01 pc 0000000000000640 /data/app/com.example.testapp/lib/arm64/libexample.so (com::example::runCrashThread())
#02 pc 0000000000065a3b /system/lib/libc.so (__pthread_start(void*))
#03 pc 000000000001e4fd /system/lib/libc.so (__start_thread)
Jeśli w natywnych zrzutach stosu nie widzisz informacji na poziomie klasy i funkcji, być może musisz wygenerować plik natywnych symboli debugowania i przesłać go do Konsoli Google Play. Więcej informacji znajdziesz w artykule Usuwanie zaciemnienia kodu zrzutów stosu awarii. Ogólne informacje o awariach systemowych znajdziesz w artykule Diagnozowanie awarii systemowych.
Wskazówki dotyczące odtwarzania awarii
Możliwe, że nie uda Ci się odtworzyć problemu, po prostu uruchamiając emulator lub podłączając urządzenie do komputera. Środowiska programistyczne mają zwykle więcej zasobów, takich jak przepustowość, pamięć i miejsce na dane. Użyj typu wyjątku, aby określić, jakiego zasobu może brakować, lub znaleźć korelację między wersją Androida, typem urządzenia lub wersją aplikacji.
Błędy pamięci
Jeśli masz OutOfMemoryError, możesz utworzyć emulator z małą ilością pamięci, aby przeprowadzić testy. Rysunek 2 przedstawia ustawienia narzędzia AVD Manager, w których można kontrolować ilość pamięci na urządzeniu.
Wyjątki dotyczące sieci
Użytkownicy często przemieszczają się między obszarami zasięgu sieci komórkowej i sieci Wi-Fi, dlatego w aplikacji wyjątki sieciowe zwykle nie powinny być traktowane jako błędy, ale raczej jako normalne warunki działania, które występują nieoczekiwanie.
Jeśli chcesz odtworzyć wyjątek sieciowy, np. UnknownHostException, spróbuj włączyć tryb samolotowy, gdy aplikacja próbuje użyć sieci.
Inną opcją jest obniżenie jakości sieci w emulatorze przez wybranie emulacji szybkości sieci, opóźnienia sieci lub obu tych opcji. Możesz użyć ustawień Szybkość i Czas oczekiwania w menedżerze AVD lub uruchomić emulator z flagami -netdelay i -netspeed, jak w tym przykładzie wiersza poleceń:
emulator -avd [your-avd-image] -netdelay 20000 -netspeed gsm
W tym przykładzie ustawiono opóźnienie 20 sekund dla wszystkich żądań sieciowych oraz szybkość przesyłania i pobierania na poziomie 14,4 kb/s. Więcej informacji o opcjach wiersza poleceń emulatora znajdziesz w artykule Uruchamianie emulatora z wiersza poleceń.
Odczytywanie za pomocą narzędzia Logcat
Gdy uda Ci się odtworzyć awarię, możesz użyć narzędzia takiego jak logcat, aby uzyskać więcej informacji.
W danych wyjściowych logcat zobaczysz inne wydrukowane komunikaty logu oraz inne komunikaty z systemu. Pamiętaj, aby wyłączyć wszystkie dodatkowe instrukcje Log, które zostały dodane, ponieważ ich drukowanie marnuje zasoby procesora i baterii podczas działania aplikacji.
Zapobieganie awariom spowodowanym przez wyjątki wskaźnika o wartości null
Wyjątki wskaźnika o wartości null (identyfikowane przez typ błędu środowiska wykonawczego NullPointerException) występują, gdy próbujesz uzyskać dostęp do obiektu o wartości null, zwykle przez wywołanie jego metod lub uzyskanie dostępu do jego elementów. Wyjątki wskaźnika o wartości null są najczęstszą przyczyną awarii aplikacji w Google Play. Wartość null oznacza, że brakuje obiektu – na przykład nie został jeszcze utworzony lub przypisany.
Aby uniknąć wyjątków wskaźnika o wartości null, przed wywołaniem metod na obiektach lub próbą uzyskania dostępu do ich elementów musisz się upewnić, że odwołania do obiektów, z którymi pracujesz, nie mają wartości null. Jeśli odwołanie do obiektu ma wartość null, odpowiednio obsłuż ten przypadek (np. wyjdź z metody przed wykonaniem jakichkolwiek operacji na odwołaniu do obiektu i zapisz informacje w dzienniku debugowania).
Nie chcesz sprawdzać wartości null dla każdego parametru każdej wywoływanej metody, więc możesz polegać na IDE lub typie obiektu, aby określić dopuszczalność wartości null.
Kotlin
W języku Kotlin dopuszczalność wartości null jest częścią systemu typów. Na przykład zmienna musi być od początku zadeklarowana jako dopuszczająca lub niedopuszczająca wartości null. Typy, które mogą mieć wartość null, są oznaczone symbolem ?:
// non-null
var s: String = "Hello"
// null
var s: String? = "Hello"
Zmiennym, które nie mogą mieć wartości null, nie można przypisać wartości null, a zmienne, które mogą mieć wartość null, muszą zostać sprawdzone pod kątem dopuszczalności wartości null, zanim zostaną użyte jako zmienne, które nie mogą mieć wartości null.
Jeśli nie chcesz sprawdzać, czy wartość jest pusta, możesz użyć operatora bezpiecznego wywołania ?.:
val length: Int? = string?.length // length is a nullable int
// if string is null, then length is null
Sprawdzoną metodą jest uwzględnienie przypadku wartości null dla obiektu, który może ją przyjmować. W przeciwnym razie aplikacja może wejść w nieoczekiwany stan. Jeśli aplikacja nie będzie już ulegać awarii z powodu NullPointerException, nie będziesz wiedzieć, że te błędy występują.
Oto kilka sposobów sprawdzania, czy wartość jest pusta:
ifkontrolival length = if(string != null) string.length else 0Dzięki inteligentnemu rzutowaniu i sprawdzaniu wartości null kompilator Kotlin wie, że wartość ciągu nie jest pusta, więc umożliwia bezpośrednie użycie odwołania bez konieczności stosowania operatora bezpiecznego wywołania.
-
Ten operator pozwala określić, że „jeśli obiekt nie ma wartości null, zwróć obiekt, w przeciwnym razie zwróć coś innego”.
val length = string?.length ?: 0
Nadal możesz otrzymać NullPointerException w Kotlin. Oto najczęstsze sytuacje:
- gdy wyraźnie zgłaszasz błąd
NullPointerException, - gdy używasz operatora asercji wartości null
!!. Ten operator konwertuje dowolną wartość na typ inny niż null, zwracającNullPointerException, jeśli wartość jest równa null. - Podczas uzyskiwania dostępu do odwołania o wartości null typu platformy.
Typy platform
Typy platform to deklaracje obiektów pochodzące z Javy. Te typy są traktowane w specjalny sposób – sprawdzanie wartości null nie jest tak rygorystyczne, więc gwarancja wartości innej niż null jest taka sama jak w przypadku Javy. Gdy uzyskujesz dostęp do odwołania do typu platformy, Kotlin nie generuje błędów czasu kompilowania, ale te odwołania mogą prowadzić do błędów środowiska wykonawczego. Zobacz ten przykład z dokumentacji Kotlina:
val list = ArrayList<String>() // non-null (constructor result) list.add("Item")
val size = list.size // non-null (primitive int) val item = list[0] // platform
type inferred (ordinary Java object) item.substring(1) // allowed, may throw an
// exception if item == null
Kotlin opiera się na wnioskowaniu o typach, gdy wartość platformy jest przypisana do zmiennej Kotlin, lub możesz określić, jakiego typu oczekujesz. Najlepszym sposobem na zapewnienie prawidłowego stanu dopuszczania wartości null w przypadku odwołania pochodzącego z Javy jest użycie adnotacji dopuszczania wartości null (np. @Nullable) w kodzie Javy. Kompilator Kotlin będzie reprezentować te odwołania jako rzeczywiste typy dopuszczające lub niedopuszczające wartości null, a nie jako typy platformy.
Interfejsy API Java Jetpack zostały odpowiednio oznaczone adnotacjami @Nullable lub @NonNull, a podobne podejście zastosowano w pakiecie Android 11 SDK.
Typy pochodzące z tego pakietu SDK, które są używane w języku Kotlin, będą reprezentowane jako prawidłowe typy dopuszczające lub niedopuszczające wartości null.
System typów w języku Kotlin znacznie zmniejsza liczbę awarii typu NullPointerException. Na przykład w aplikacji Google Home w ciągu roku od przeniesienia tworzenia nowych funkcji do Kotlina liczba awarii spowodowanych wyjątkami wskaźnika o wartości null spadła o 30%.